Guðlast
Í morgun skrapp ég út í göngutúr í sólinni, í 25 stiga hitanum (mont).
Það er gaman að hlusta á danskt útvarp á kraftgöngu. Ég skipti sífellt milli útvarpsstöðva, en einhverra hluta vegna staldra ég alltaf við á „ofur-kristilegu kærleiksstöðinni“.
Já, alveg rétt….það var af því hún er gríðarlega fyndin! Ég hélt ég myndi detta í tjörnina úr hlátri yfir lögunum sem þau spiluðu.
En þegar ég var í miðju flissi og nafn Jesú Kr. Jósefssonar bar á góma söngvarans, skammaðist ég mín og skipti yfir á Britney Spears og co.
Eftir nokkur ”yeah” og ”baby” skipti ég vitaskuld aftur á þessa kristilegu, þegar ég var búin að fyrirgefa sjálfri mér guðlastið, og hélt uppteknum fliss-hætti.
Hér er gott dæmi um góðan viðbjóð:
Father’s love – Bob Carlisle
(Þarf sko að smella á lagið “Father’s love”. Sama plata inniheldur einmitt stórslagarann ”Butterfly Kisses”, en yfir því lagi hef ég ítrekað misst vatnið, eins og góðkunnugir kannast máski við.)
En hér er aftur á móti alvöru tónlist. Þetta er lag sem setti tóninn fyrir daginn hjá mér:
ManaMana – The Muppet Show


Góðar stundir.
7.6.2007 at 14:45
Vá……ég var alveg að klepra hérna úr hita og próflestrarveikinni, en ég hresstist öll við prúðuleikaralagið!! manamana dururuduru!!!! (verst að maður fær það gjörsamlega á heilann!!)
Kv. Þ
7.6.2007 at 20:18
Haha!
Mission accomplished!