Þetta, og þetta þykir mér eigi ófyndið.

En fátt er það þó í heimi hér sem slær þetta út.

 

Kom að því

Þetta gerði útslagið. 

Síðasta mánuðinn hefur farið fram óopinber keppni um það hverjum tækist að höfða svo sterklega til samvisku minnar, að ég fyndi hjá mér löngun til að blogga aftur. 

Og verðlaunin hlýtur…. Inga! (sjá athugasemd við færsluna hér að neðan).

Og hvað höfum við lært að þessu, börnin góð? Jú, að jákvæð hvatning, með fögrum fyrirheitum en þó “dassi af dissi”, virkar best á undirritaða. Þetta geta þeir sem gjarnan vilja hafa sínu fram við mig tekið sér til fyrirmyndar. 

Dæmi: Ef einhver þráir heitast af öllu að fá mig með sér út að gefa öndunum brauð (sem mér finnst eilítið kjánaleg iðja) og segði: “Æ, þú ert svo agalega góður andabrauðgjafarfélagi, og mig dauðlangar að biðja þig að koma með. En ég veit ekki hvort ég get boðið þér með því þú kastar brauðinu alltaf svo skakkt.” Þetta myndi afar líklega fá mig með. (Bryndís, ekki taka þetta til þín). 

Annars hafa dagarnir verið ögn stressandi upp á síðkastið og blogg þetta því verið neyðarlega neðarlega á verkefnalistanum mínum. 

Ég er að reyna að vinna sómasamlegt 6. semesters verkefni, sem ég þarf að vera búin með eftir um 3 vikur. Frítíma mínum hef ég svo eytt í að hlakka til að hitta Andra , gefa öndunum brauð og lesa Séð og heyrt á netinu, *hóst*. 

Sjáum hvernig fer.

 

Da ‘fro!

Já, já nei það má vel vera að ég sé latur kjáni, retarður og óhæf til bloggskrifa. En eitt get ég þó gert og það er að segja ykkur frá þessu:

Þetta verður villt og tryllt stuð! Andri og félagar í góðri sveiflu!

Ekki er tryllingurinn síðri í ljósi þess að ákveðin Sigríður, sem ég kannast við (þessi sem nennir ekki að blogga) verður shakin’ it uppi við sviðið, í eigin persónu!

Ísland!

Ég er á Íslandi til 30. mars!!!Langar að hitta ALLA og gera ALLT! Vona að ég nái sem flestu af því, já.    

Í dag er sunnudagur og sólin skín.

Í tilefni þessa langar mig að kynna ykkur fyrir vini mínum, Llamakjúklingnum.

Góðar stundir.

Vatn í kaffið

Í dag er rigning.

Svo mikil rigning að kaffibollinn minn þynntist umtalsvert á göngunni milli skólabyggingar A og byggingar D. 

Portrett dauðans

Kannast einhver við ”raunveruleg/náttúruleg” málverk sem “eiga að líkjast” einhverjum nákvæmlega, en gera það bara engan veginn?

Ég gleymi aldrei málverki af frú Vigdísi Finnbogadóttur, sem ég leit augum í Eden einn sumardag í gamla daga. Fátt hef ég séð óhuggulegra en þetta málverk! Þetta var svo sem ósköp venjulegt olíuportrett af frúnni í fullum skrúða, í fullri stærð og miklum smáatriðum. Það sem var svo gasalegt var að þrátt fyrir að þetta átti augljóslega að vera hún var eitthvað við augun, og bara andlitið allt, sem var svo ótrúlega ólíkt henni; vélrænt og tómt. Auk þess hafði listamaðurinn ekki haft fyrir því að ná hlutföllum andlitsins réttum áður en hann tók til við að vekja myndina til lífs með ljósi og skugga. Þessi non-Vigdís hefur ásótt mig æ síðan!

Í stofunni minni uppi í skóla er einmitt plakat af einu svona skemmtilegu málverki, þar sem gefur að líta Harry nokkurn Potter einnig í fullum skrúða. Þetta plakat vekur létta velgju í hvert sinn sem ég sé það. Þetta hefur hangið sem fastast á veggnum í allan vetur. Um daginn sat ég í mesta sakleysi alein uppi í stofu að kvöldlagi, þegar ég heyri eitthvað undarlegt hljóð. Ég leit á Harry og haldiði að hann hafi ekki verið löturhægt að losna frá veggnum. Límið gaf sig smátt og smátt, losnaði að lokum alveg og sendi Harry beint niður á gólf. Þetta fannst mér magnað að fá að vera vitni að; falli portretts dauðans. Niður með asnaleg málverk!

Hljómsveitin Piss kynnir breiðskífuna Þvagleka

Krass dagsins

Hvizz

Já, það voru stór orð sem féllu í færslunni hér á undan. Þau voru heldur ekkert grín, enda er ég mætt til leiks í dag.

Vandamálið er bara að hleðslutækið að tölvunni minni brann yfir um daginn. Ég sat í mesta sakleysi við skjáinn þegar það örlítill sætur blossi birtist og svo stæk fýla. Svo heyrðist “hvizzzz”. Og dagar hleðslutækisins voru taldir. Blessuð sé minning þess.

Ég bara fussaði, sló mér á lær og hugsaði “Jæja, best að fara í hleðslutækjabúðina á morgun og kaupa nýtt”. Það hefur hinst vegar reynst þrautinni þyngra. Þar sem ég er með Powerbook G4, sem er eldri týpa en sú sem seld er í dag, þá fæst hið ágæta hleðslutæki sko ekki allstaðar. Í ofanálag komst ég að því að það kostar u.þ.b. 1/10 af nýrri tölvu.

Því auglýsi ég hér með, er einhver sem safnar hleðslutækjum sem kúrir á einu svona litlu sætu hvítu? Jaaa?

Ljósmynd: Þórhallur Helgason

!

Í gærkveldi ofhitnadi kertastjakinn minn og sprakk.

Sigurdór Ása

Það er ekki tekið út með sældinni að heita Sigríður Ása Júlíusdóttir. Sérstaklega ekki þegar maður þarf á degi hverjum að hafa samskipti við fólk sem er algerlega óhæft til að bera nafnið fram. Ég hef komist að þeirri niðurstöðu að þetta fólk þjáist af einhverskonar háls- nef- og eyrnavanþroska. Á degi hverjum verður aumingja nafnið mitt fyrir hinum grimmilegustu skrumskælingum sunnan Færeyja.

Í Danmörku heiti ég nefnilega ekki Sigríður, nei ó nei. Hér heiti ég nefnilega ,,Síggúrdúúúarrrgh”. Er að hugsa um að breyta nafninu mínu í Sigurdór. Það myndi einfalda líf mitt umtalsvert.

Ég er í ansi skemmtilegri hópvinnu þessa dagana, í hópnum ,,Team Smiley” (löng saga). Þar ákvað kennarinn einmitt að nafn mitt væri Sigurdór, og er það vel:

 

 

Annars hafa málin þróast í veggjarviðgerðum hér á ÖsterVold. Ég ætla þó að láta nægja að sinni að sýna 2. stig þróunarinnar, svona til að viðhalda hinni óbærilega geysimiklu spennu sem þessum veggframkvæmdum fylgir fyrir lesendur mína:

 

 

Veggskella

Ég er nú föst heima og kemst ekki í skólann. Það er vegna þess að ég er að bíða eftir því að Luigi (Super Marió bróðir) komi og lagi þetta:

 

Þetta ku vera rakaskemmd í veggnum mínum, sem á upptök sín á 4. hæð. Svona hefur útsýnið sumsé verið úr kojunni frá því fyrir jól. Sjarmerandi, ekki satt? Í dag verður sparslað. Luigi kallinn kemur svo víst aftur á morgun, með Luigi 2, og veggfóðrar almennilega. Það verður nú aldeilis mööönur, ha.

Geisp!

Skólanum mínum er illa við okkur nemendur. Því eyddi ég stórum hluta jólafrísins í verkefnavinnu og ritgerðarskrif.  (1 stk verkefni og 2 stk 10 bls ritgerðir). Ég hafði ákveðið að vera örlítið lengur heima þar sem ég gat skrifað á Íslandi í staðinn fyrir í Danmörku. En Ísland var of frábært  til að eyða tímanum þar í lærdóm, og því var meirihluti herlegheitanna skrifaður daginn sem ég kom til Danmerkur og alla þá nóttina.
Síðan mætti ég í skólann á mánudagsmorgni, eftir u.þ.b. 34 tíma vöku, til þess að skila bæði annarmöppunni, með öllum verkefnunum mínum og annarri ritgerðinni, og svo teoriritgerðinni. Og já, heilsa upp á skólafélaga mína upp á mitt allra besta: í sérdeilis ósamstæðum og sveittum fötum, með stjörf augu, titrandi útlimi og kaffimettaðan maga. Svo fór ég heim að sofa. Ég svaf og svaf og svaf.
Síðan er liðin tæp vika og ég er ennþá hálfsofandi.
Ég hef verið í fríi og það er sko eitthvað sem ég kann bara alls ekki. Venjulega þegar ég er í fríi hef ég fundið upp á þúsundmilljóngrilljón verkefnum og hef haldið mér upptekinni. Núna ákvað ég að vera í “almennilegu” fríi sem snerist um að slaka á, þar sem ég gerði minna af því um jólin en ég hefði viljað. Það hefur nú í nokkra daga gengið þannig fyrir sig að ég hef vaknað allseint, klætt mig og borðað, sest niður við eitthvað huggulegt, ss. bóklestur og hlustað á tónlist, og svo bara hreinlega sofnað aftur. Þegar ég svo hef rankað við mér hefur myrkrið verið skollið á og ég fengið ægilegt samviskubit yfir því að hafa ekki gert neitt af viti allan daginn.
Mér hentar klárlega ekki að vera í fríi. Held ég geri það bara aldrei aftur.

Halló aftur!

 

Já, nú geta flestir verið sammála um að vefsíða þessi hefur ekki verið upp á sitt allra besta undanfarið. Einungis örsjaldan hefur tíst í henni, og þá ekki sérlega hátt eða merkilega.Þar sem þessi síða er mér nánast nauðsynlegur hlekkur við umheiminn, vona ég þó að einhvern langi til þess að líta hingað inn annað slagið. Í dag tilkynni ég nefnilega um upprisu síðunnar, sem verður trylltari en nokkru sinni fyrr.Ég kom til Danmerkur sl. sunnudag og er nú í óða önn við að ná mér eftir langbestu jól þessa áratugar. Maður á nefnilega svo góða að, þannig er nú það.Gleðilegt nýtt ár!

Plabbs!

Það var orðið kalt og ég lagði seint af stað. Ég hafði haldið möguleikanum um að hjóla alla leið opnum, var að vonast til að ná því. Ég hafði ekki haft meiri trú á stundvísi minni en svo að ég var búin að hrista sparigrísinn og finna til 40 kroner fyrir metróinn, allnokkru áður en ég í raun og veru varð sein. Með gullpeningana góðu í brjóstvasanum á loðfóðruðu bóndaúlpunni hlýju hjólaði ég galvösk í átt að metró, sem átti að flytja mig í fisk og tebolla til Þórunnar á Amager. Meðferðis var líka koddinn sem Þórun lánaði mér, í plastpoka.

Á leiðinni eru tvö stór gatnamót með umferðarljósum. Á þesslags gatnamótum er óþarfi að stoppa alveg á rauðu ljósi, heldur hægir maður meira og meira á sér þar til hjólið er næstum stopp. Þá er sniðugt að taka stórar beygjur til beggja hliða, til að halda jafnvæginu. Þetta gerði ég. Ekki hafði ég reiknað með blessuðu slabbinu á götunni þetta kvöldið. Í einni glæstri risa-hægribeygjunni rann ég því til og féll löturhægt til jarðar. Plabbs! Ofan í myndarlegan drullupoll. Bóndaúlpan rennblaut húfan af hausnum, sokkabuxurnar gegnblautar og gegnsæjar. Koddinn drullupolls-marineraður. Ég spratt upp undir eins af ólýsanlegri yfirvegun, setti á mig hettuna og brunaði stax af stað beint af augum. Húfan varð eftir. Ég mun aldrei komast að því hvor einhver hafi orðið vitni að aðförum þessum.

Boðskapurinn er því sá að það borgar sig að stoppa bara á rauðu ljósi. Lof sé guði fyrir gerðarlegar bóndaúlpur með góðri hettu.

blogg

Síðan mín góða. Já, megi hún lengi lifa.

Vettvangur þar sem ég skrifa um og sýni hluti sem mér finnst skipta máli, og það sem mér finnst skemmtilegt og áhugavert hverju sinni. Bloggsíðan gefur þannig innsýn í það sem ég er að hugsa og gera.
Tíðni bloggskrifa endurspeglar á ákveðin hátt líka hversu mikið ég hef að gera. Því færri færslur, því minni tíma hef ég getað séð af til skrifa.
Bloggleysi er því einnig vitnisburður um líf mitt, og vona ég að háæruverðugir lesendur mínir fyrirgefi mér þögn annað slagið.
Þaðheldégnú!
En jæja, eru ekki allir hressir???

Góðan daginn

Mig dreymdi fílapensil á enni, svo stóran að þegar búið var að kreista hann varð eftir slíkt og þvílíkt ginnungagap að sást gegnum höfuð.

Ég er persónulega voða lítið fyrir draumráðningar.

Perlukafari

Föstudagskrass

Miðnes

Einn örlagaríkan sumardag er ég var lítil stúlka, breyttist líf mitt á einu andartaki.
Ég lék mér löngum á þverslánni á skólaleikvellinum og þótti leikin við snúningana. Þennan sumardag hafði ég safnað kringum mig allstórum aðdáendahópi. Ég var full eldmóðs og alls óhrædd, þó ég snerist um slána í umtalsverðri hæð frá jörðu.
Þá gerðist það. Skyndilega missti ég takið á slánni og féll með nefið beint á mölina.
Þegar ég stóð upp fann ég að eitthvað hafði breyst. Nefið á mér var eitthvað svo undarlegt. Svo skakkt, en þó ekki. Miðnesið (brjóskið milli nasanna) hafði beyglast allgasalega til vinstri.
Uppfrá þessum sumardegi var vinstri nösin umtalsvert minni en sú hægri. Ég fann það í hvert sinn sem ég dró andann. Það sást kannski ekki á mér, en innst inni vissi ég að ég var öðruvísi en aðrir. Ég var með skakkt nef.

Í kvöld rak ég nefið harkalega í klósetthurðarkarminn. Augun fylltust sársaukaglitrum, ég reisti mig við og fann undir eins að eitthvað var breytt. Miðnesið var orðið beint.
Loksins getur líf mitt orðið eðlilegt.

Bloggísbrjótur

Margt hefur á daga mína drifið síðustu daga, vikur og mánuði.

Ekki verður frá því öllu greint hér, a.m.k. ekki í dag.

Ég get þó deilt því með lesendum að ég er glöð og ánægð og við góða heilsu. Lífið er fallegt og skemmtilegt.

Framhald innan tíðar…

 

Uppskriftabók Hamrahlíðarkórsins!

Já, hér gefur að líta hina einu sönnu, nýútkomnu, auðlesnu, skemmtilegu, vel hönnuðu, fjölbreyttu og frábæru uppskriftabók Hamrahlíðarkórsins!

Eins og kunnugir vita er ég á leið til Kína, ásamt kórnum góða, í rúmlega tveggja vikna tónleikaferð. Slík ferð er víst ekki gefins og vinnur kórinn nú hörðum höndum að fjáröflun. Þar sem ég þurfti að flýja land til þess að mæta í skólann, hafði ég ekki mikinn tíma til þess að selja bókina góðu til velviljandi vina og vandamanna.

Því vil ég hér vekja athygli þína, lesandi góður, á þessum gæðagrip.

Bókin, sem inniheldur 54 uppskriftir ásamt ýmsum fróðleik og skemmtiefni, kostar litlar 2000 kr. Að sjálfsögðu mun gripurinn verða afhentur kaupanda með einkar lipurri heimsendingarþjónustu.

Ef áhugi er fyrir því að styrkja gott málefni, þá endilega skiljið eftir athugasemd hér að neðan eða sendið mér póst á sigridasa@gmail.com

Með Kínakveðju,

Sigríður Ása

 

Bangsi flýgur

Sælt veri fólkið

Er ennþá með málverkasýningu í þessu ágæta húsi,

Gallerí Gel Hverfisgötu 37, 101 Rvk. (Þar sem Klapparstígur og Hverfisgata mætast)

Sýningin mun vara til 11. ágúst.

Annars hef ég það mjög gott hér heima í heiðardalnum. Það er ekki amalegt að koma heim í íslenska sumarið, nei o nei. Ísland er best í heimi!

 

AUGLÝSING!

 

GALLERÍ GEL

(Hverfisgötu 37, á horni Klapparstígs og Hverfisgötu)

 

Já, það er staðurinn!

Sérstaklega föstudaginn 13. júlí, kl. 20:00.

Um er að ræða opnun málverkasýningar minnar, og væri ótrúlega gaman að sjá sem flesta. Léttar veigar og huggulegheit.

     Sjáumst,

Kv. Sigríður

28. júní

Þann 28. júní nk. mun eilítið skrýtið og skemmtilegt eiga sér stað.
Þetta gefur ykkur fyrstu vísbendingu, lesendur góðir.
Og svoooo……giska!

Já, það má vel vera að ég hafi bætt örlítið á mig í vetur.

En við hjónin erum við hestaheilsu, enda hefur verið gott í ári.

Blessað lánið.

Steik

Já, lífið er ekki leiðinlegt í blessaðri Kóngsins þessa dagana.

Í dag var heitasti júnídagur síðustu 5 ára, maður lifandi! Sólin hefur verið fastagestur um helgina, og ég þar með fastagestur á ströndinni. Reyndar hefur græn-bláhvítt hörund mitt ekki borið þess merki, fyrr en í dag! Í dag skarta ég nefnilega hinum myndarlegasta skaðbruna á bakinu, með bikinisnúrumynstri.

Ef ég færi óvarin út núna myndi kvikna í mér. Ég er „hot stuff“.

Smá myndir frá siglingu og grilli með Diego, Anders, Helenu og Sirrý í gær. Ekki amalegt.

Guðlast

Í morgun skrapp ég út í göngutúr í sólinni, í 25 stiga hitanum (mont).

Það er gaman að hlusta á danskt útvarp á kraftgöngu. Ég skipti sífellt milli útvarpsstöðva, en einhverra hluta vegna staldra ég alltaf við á „ofur-kristilegu kærleiksstöðinni“.
Já, alveg rétt….það var af því hún er gríðarlega fyndin! Ég hélt ég myndi detta í tjörnina úr hlátri yfir lögunum sem þau spiluðu.
En þegar ég var í miðju flissi og nafn Jesú Kr. Jósefssonar bar á góma söngvarans, skammaðist ég mín og skipti yfir á Britney Spears og co.
Eftir nokkur ”yeah” og ”baby” skipti ég vitaskuld aftur á þessa kristilegu, þegar ég var búin að fyrirgefa sjálfri mér guðlastið, og hélt uppteknum fliss-hætti.

Hér er gott dæmi um góðan viðbjóð:
Father’s love – Bob Carlisle
(Þarf sko að smella á lagið “Father’s love”. Sama plata inniheldur einmitt stórslagarann ”Butterfly Kisses”, en yfir því lagi hef ég ítrekað misst vatnið, eins og góðkunnugir kannast máski við.)

En hér er aftur á móti alvöru tónlist. Þetta er lag sem setti tóninn fyrir daginn hjá mér:
ManaMana – The Muppet Show

 

Góðar stundir.

RobotDoll

Í morgun vaknaði undirrituð eiturhress kl. 6, til þess að leysa af þjón á hóteli við Rådhuspladsen.
Þar stóð ég í fimm tíma og sagði „good morning“ og „thank you, have a nice day“.

Þarna vinnur líka brjálæðislega brosandi kínversk stelpa. Hún sagði mér að ég liti út eins og dúkka…vélmennadúkka! Og svo flissaði hún.

Og ég bara eitthvað: „thank you“…

„You look like a robot-doll…hihihi”.

Sætt

Í dag, 1. júní á elskuleg systir mín (aka. Kaupmannahafnarmóðir mín og vinkona) Þórunn afmæli! Ferfalt hipp hipp húrra fyrir henni!

Í dag er ég líka búin í munnlega prófinu mínu. Það gekk framar vonum. Myndi monta mig af einkunninni, en finnst það óviðeigandi :)

Kl. 8 ákvað ég að dagurinn ætti að byrja. Henti mér fram úr, hoppaði í kjólinn, dró gardínurnar frá og viti menn!

Sólin skein, og glugginn minn skartaði myndarlegasta fuglaskít! Þetta var svona einn af þessum sem hefur komið „beint á ská“ að ofan, og lekið hægt og sígandi niður rúðuna.

Ég hugsaði með mér: „Æ, grey bí bí litli. Bí bí á ekkert klósett“, og brosti í kampinn.
Þegar ég svo settist með kaffibollann minn við skrifborðið mundi ég það; Það var brjálað partý á þakinu í gær. Þar var fólk að drekka áfengi.

Fuglaskítur er dúllulegri en æla.

Gulur rauður grænn og blár

 

Minning um „pallettur“ sem ég varð að henda sökum plássleysis.

Ég er ekki frá því að þær séu betri en grey málverkin sem urðu til með þeirra hjálp. Ég ætti kannski frekar að henda þeim og halda þessum. Mikil list, mikil list…

Lagfæring

Mér finnst ég eiginlega verða að blogga í dag.

Ástæðan er ekki skyldurækni við lesendur eða stórfréttaskot úr stórborginni.

Ástæðan er einfaldlega sú að myndin í síðustu færslu tónar svo ansi illa við toppinn á síðunni.

Jæja, þá er það afgreitt.

Krass og texti

Ég hef komist að því þessa síðustu viku, að því lengur sem maður starir á texta á tölvuskjá, því minni merkingu fær hann.

Ég skilaði í morgun ritgerð, sem ég hef ekki hugmynd um hvað fjallar.

Dropi í 13 ár!

Elskulegur hundur okkar, Ljúflings Dropi Gorbason átti afmæli í gær, 19. maí.

Varð Dropi þar með 13 ára gamall, eða 91 árs í hundaárum talið. Mér finnst það hafa gerst í gær þegar hann hljóp úr hvolpahópnum, beint í fangið á mömmu. Þá var ekki aftur snúið.

Hann er vafalaust aldurforseti síns kyns á Íslandi. Húrra fyrir því! Mér finnst að tímaritið Sámur ætti að sækja hann heim og taka við hann viðtal. Hundar hafa nú verið frægir fyrir minna.

Megi hann lengi lifa!